Catàrsi Epifanica 2014 in terra d’Auròle

Chiesa di Santa Maria delle GrazieURURI. Lentamente camminiamo muti, con angoscia fra le ombre della sera; sussulta il vento, vediamo tutto buio d’intorno e qualche lacrima riga il nostro volto. Sappiamo di essere fragili, Signore, mai abbiamo saputo apprezzare il bene della vita e chiediamo, ora, il Tuo aiuto. Non ci lasciare! Ti chiamiamo, ascolta, perdonaci, avvicinati, fà che le nostre parole non le disperda il vento; dona a noi la pace e scegli la via giusta, chiara, ove è la vera luce. Abbiamo tanta paura! Andiamo soli con il nostro tormento questa sera grigia e senza stelle! Ti sentiamo, guida i nostri passi, accompagnaci per mano, Tu, sostegno della vita; lasciaci percorrere sicuri la strada della speranza che, dalla Chiesa Matrice di Santa Maria delle Grazie, conduce alla tanto desiderata spirituale catarsi nella nostra adorata e mai dimenticata Ururi, erede della leggendaria illiro- normanna Auròle!

 

[In lingua albanese]

Dalëdàlë ècëmi memèca, me ankëth ndër hìjat mbrëmës; pëshpër varèja, shòhmi gjìthë arrësìrë rreth nève e ndònjë lot làgënjën fytyrìn jon. Na dìmi çe ìmi të thyèshëmi, Zot, kùrrë dijëtëm çmoj të mirët e gjèllës dhe lìpëmi, nanì, ndìhmit Jot. Mos na lëjë! Të sërèsëmi, duzuò, fàlje nève, qàsu, bëjë çë fiàlët tona nëg bìren ka varèja; riallòj nève pàqen dhe kapò rrugën e drèjte, e kullùare, ku isht drita fërtètësh. Kìmi shum trëmbësì. Vèmi të vètëma me bezdìsim jon qo mbrëmje e hìrte pa yllaz! Të gjègjëmi, udhëhèq pàrshit tòna, shoqëròj nève për dòre, Ty, mbështètje gjèllës; lëna të përshkòjëturit sigùrta rrùgën shprèsëjes që, nga Kìsha Màdhe Marìjes e Shènjte të Hìravet, qen te àqë sëdhëruòr e shpirtëròr rilìndje bërënda Rrùrit jone adhuròr e kurrë haruòr, trashëgimtàre ilìr-shtëpiàfëtur Auròlës!

Tiberio Occhionero