Dopo ventiquattromilaottocentotrentasette giorni sono ancora ….Alla ricerca di me stesso

Alla ricerca di me stessoPur se carico d’anni

non mi conosco ancora:

dal tempo del vagito

mi trovo a vagare

su sentieri di stupore

con il cuore spesso in panne.

E vado, ahimè, smarrito,

alla ricerca di me stesso,

giorno dopo giorno,

frugando tra gli scogli del passato

per scoprirvi gli errori

che non vorrei ripetere.

Cammino, accorto;

incespico, riprendo,

ma sono sempre al punto di partenza.

Vivo in continuo fermento

nel limbo delle idee

siccome un fiore d’aria

che non riesce a mettere radici.

Gesù, chi sono io?

Non c’è uno specchio per guardarmi dentro?

Datti pace, figliolo!

Cercare, oggi, te stesso

nel bailamme d’un mondo

corrotto, ambiguo, oscuro,

è come cercar la Luna dentro il pozzo”!

 

[In lingua albanese]

Edhè ndìke jam i ngarkùar me vìtra

nëg njòhem akòma:

çë ka mòti kùnus

gëjëndem të ècënjë sìpër

shtègëvet crudités

me zëmërën shpesh i thyer.

E vète, i zìu u, i hùmbët,

pët kërkònjë mùa njëjtë,

ditë pas ditë,

te rrëmòjtur ndër shkëmbet kalùarit

pët zbulòj gabìmet

çë nëg dìsha përsërit.

Ecënj, i kujdèshëm;

rrëzòhem, rimàrr,

por jam përhèrë ka pìku nìsjes.

Rrònj në vazhdùeshëme shqètësim

ka lìmbi dhèavet

sa një lùle ajërit

çë nëg arrije të dërinj rrënjët.

Xhesù, kush jam u?

Nëngë isht një spaqìr pët varèhem bërënda?

Ipu pàqe, bir!

Tiberio Occhionero

Kërkuòjëturit, sot, ty njëjte

ka kaòsi të njëja shèkui

i lig, i dykuptimtë, i èrrët,

isht si të kërkòç Hënëzn bërënda pùsit”.